عده ای سوخته و باخته اینجا جمعند

گرد هم می آیند

که به اقبال بلند خورشید

تن رنجور و ستمدیده خود را برهانند زبند

تا در این کوثر عشق

روح زنگار زده پاک شود

و خدا می شنود

می بیند

و خدا مسرور است

که در آنجا گلها طعنه بر باغچۀ پرگل بستان زده اند

و دست در دست هم و با دعائی زیبا

وصل او می طلبند

آرامش می خواهند

عشق در سادگی معبد ما می چرخد

چلچراغ اینجا قطرات اشک است

که به احسان و صفا گاهگاهی به دل کعبه ما می ریزد

زائران اینجا پاک تر از گل یاس

غسل در خون جگر کرده و با عشق به دعا آمده اند

معبد ما زیباست

گرچه اینجا درد است

دردهایش زیباست...

«صــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــادق بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاران »